Studie van PVDA toont aan: de grote fortuinen belasten is haalbaar en zeer rendabel

De verantwoordelijke van de linkse partij voegt eraan toe: “We stellen deze studie ter beschikking van de regeringsonderhandelaars.” U kunt hier de studie (.pdf) van Marco Van Hees, de specialist fiscaliteit van de PVDA, lezen.

Heel wat politici zoals Alexander De Croo, Charles Michel en Melchior Wathelet staan weigerachtig tegenover het idee van een dergelijke belasting. Ze beweren dat het niet realistisch is en veel te duur. Maar de nota van de studiedienst van de PVDA toont aan dat dit niet klopt. Een miljonairstaks zou wel degelijk zowel “haalbaar” zijn als “zeer rendabel”.

Terwijl de tegenstanders van een miljonairstaks een hele resem van administratieve moeilijkheden opwerpen, stelt de PVDA een methode voor waarbij het grootste werk van gegevensverzameling (kadaster) door de banken en de verzekeringsmaatschappijen zou worden verricht. Ze dienen alleen enkel eenvoudige computerbewerkingen uit te voeren. Peter Mertens preciseert: “Volgens een officiële Belgische studie zouden minder dan 250 bijkomende ambtenaren nodig zijn om deze belasting op te volgen. Dat is minder dan 1% van het personeel van de FOD Financiën.”

De directe en indirecte inkomsten van een dergelijke vermogensbelasting zouden echter wel zeer groot zijn: 8,7 miljard in de PVDA-versie. De studiedienst van de PVDA wijst erop dat in Frankrijk de vermogensbelasting ISF (Impôt de solidarité sur la fortune) 43 maal meer opbrengt dan wat ze kost. Er zijn trouwens niet alleen de directe inkomsten van een vermogensbelasting. Als er een vermogenskadaster wordt opgemaakt, dan kan ook de strijd aangegaan worden met fiscale fraude, die de staat nu miljarden doet mislopen.

“De idee van een miljonairstaks wordt ondersteund door een ruime meerderheid van de bevolking. Dat is logisch want ze kost niets aan 98% van de mensen en raakt slechts lichtjes aan de inkomens van de 2 % rijksten die zo zouden kunnen betalen om de gevolgen van de huidige crisis op te vangen. Tegelijkertijd is dit geen aanlokkelijk idee voor de potentiële belastingsbetalers en voor de promotoren van het liberale gedachtegoed. Omdat ze in deze crisistijden enige problemen hebben om dit voorstel politiek te bestrijden, schuiven ze allerhande technische argumenten naar voor die geen steek houden. En dat toont onze studie duidelijk aan”, besluit Peter Mertens.