Jo Cottenier (PVDA) in De Standaard: “België is een fiscaal paradijs voor de rijken”
De Partij Van De Arbeid ijvert al drie jaar voor een ‘miljonairstaks’, zegt Jo Cottenier. En lijkt nu het gelijk aan haar kant te krijgen. Artikel overgenomen van De Standaard.
Eerst Warren Buffett, daarna Lilliane Bettencourt en nu Etienne Davignon. Jarenlang was de Partij van de Arbeid een roepende in de woestijn met zijn campagne voor een 'miljonairstaks', en nu struikelen de rijken der aarde bijna over elkaar heen om te verklaren dat ze ook voorstander zijn van zo'n belasting. 'Of we verrast zijn dat Etienne Davignon zich nu als onze objectieve bondgenoot heeft ontpopt? Laat ik het zo zeggen: het is sympathiek dat hij voor hetzelfde pleit als wij. Hij heeft zijn edele moraal getoond en versterkt zo onze campagne', zegt Jo Cottenier van de PVDA.
De partij hamert al jarenlang op dezelfde nagel: er is genoeg geld om de overheidstekorten weg te werken, het is alleen een kwestie van politieke wil om de gefortuneerden adequaat te belasten. 'België is een fiscaal paradijs voor de rijken', zegt Cottenier. 'Uit allerlei statistieken blijkt dat België hoog scoort als het gaat om de hoogte van de particuliere vermogens. Maar tegelijk zijn we een van de weinige landen waar geen enkele vorm van vermogensbelasting bestaat. Het gevolg is dat de kloof tussen rijk en arm toeneemt. Als de rijken al genoeg belasting betalen, hoe kan het dan dat die kloof groeit?'
De PVDA is blij met de voorstellen die formateur Di Rupo in zijn nota heeft opgenomen (een heffing van 0,5 procent op vermogens van 1,25 miljoen euro en meer, red.). 'Dat is een aanzet. Het bevestigt het principe dat uitzonderlijke omstandigheden vragen om uitzonderlijke maatregelen. Maar wat Di Rupo wil, is heel bescheiden. Onze voorstellen gaan verder. We hebben uitgerekend dat een taks van 1 tot 3 procent op fortuinen vanaf 1 miljoen euro 8,7 miljard euro kan opleveren. Maar het is een boodschap die moeilijk aanslaat. We moeten het nog altijd uitleggen.'
De centrale boodschap van de PVDA is dat de werkende bevolking niet de dupe mag worden van de crisis, omdat ze niet aan de oorzaak ervan ligt. De rijken wel? 'Ja', vindt Cottenier. 'De rijken profiteren zelfs van de crisis door te speculeren tegen de staatsschuld. Zij zijn het die geld genoeg hebben om te investeren in hedgefunds die grote winsten maken met dergelijke speculatieve transacties. Niet de werkende mensen.'




